सम्यकको मनोवाद भाग २— घामविनाको बालापन र निन्द्राविनाको झोलुङ्गो

म जन्मेको २५ दिन भैसकेछ। यो विचमा मेरो गाला र हातखुट्टा हरू पुक्कपुक्क भैसकेको छ। म निकै पोटिलो र रसिलो देखिएको छु रे। मेरो तौलपनि राम्रैसंग बढेको छ रे। भेट्न आउनेहरूले गफ गरेको सुन्छु। हस्पिटलमा बस्दा आफैंले चुसेर आमाको बुबु खान नपाएर हो कि किन हो, घर आएपछि म त आमाको बुबु खाएको खायै गर्ने भएको छु । निदाउँदै खाने र खाँदाखाँदै निदाउने भएको छु। निदाएको त के भन्नू खै ? ५ मिनेटमै बिउँझन्छु। त्यस्तोलाई के निदाएको भन्ने ? झकाएको भन्छन् क्यार हैन बा ?

हस्पिटलबाट घर आएको एक हप्ता म खुब निदाएँ। आजकाल त मेरो निन्द्रा कुटुने बुढीले चोरेजस्तो छ। मेरो निन्द्रा किन यस्तरी मबाट भागेको ? बेस्सरी खानुपर्ने, खाएपछि हुलुक्क गरेर फेरि खानुपर्ने। हिजोआज झोलुङ्गो पनि रमाईलो लाग्न छोडेको छ। निन्द्रा हराईपछि त झोलुङ्गोको बसाइँ दिक्कलाग्दो हुने रैछ । पछिपछि रमाइलो लाग्ला कि ?

फोटो खिच्ने कला र सजावट— सम्यककी सानीमा रेजिना बच्काई

अस्तिबाट मैले तोरीको तेलपनि लगाएँ। मेथी पड्काएको तोरीको तेल। यो तेलको गन्ध अलि कडा हुने रैछ। तरपनि लगाईसकेपछि जीउ अलि न्यानो महसुस भयो। तर नरिवेलकै तेल मिठो र हलुका।

२ दिनअघि मैले घामपनि ताप्न पाएँ। आधा घन्टाजति घाम ताप्दा मजा आयो। धेरै बेरचाहिँ ताप्न सकिन। दिनदिनै बिहानको कलिलो घाम ताप्न पाए पो । बिहानभरि बादल र कुहिरो लाग्ने रैछ। कहिले पानी पर्ने। आक्कलझुक्कल लाग्ने दिउँसोको त्यो छिप्पेको घाम कतिबेर ताप्न सक्नु ? त्योपनि जम्मा एकदिन ताप्न पाएको न हो ।

अब असार आउन लाग्यो। यो बर्खाभर त घाम ताप्न के पाईएला र खै ? बुबु खानासाथ मैले हुलुक्क गर्न थालेकोले मलाई पहिलेभन्दा बढी न्यानो गरेर राखेको छन्। हिटर बालेर कोठा न्यानो पारिरहन्छन्। तैपनि घाम भनेको घाम हो । बेलाबेलामा ताप्न कसो नपाईएला ? मेरो सेकतापमा कोइलाचाहिँ बालेका छैनन् । कोइला मन नपराउने रैछन् कि ? वरिपरि नपाईने रैछ कि ? कोइलाभन्दा हिटरकै तातो ठिक मानेका हुन् कि ?

घाम राम्ररी नलागेकोले मेरो नाना सुक्नपनि समय धेरै लागिरहेको छ। केही नानाहरू खस्रो खालको परेछन्। मलाई खस्रो नाना पटक्कै मन परेन। बच्चाको नाना खस्रो बनाउन हुन्न नी अंकल आन्टी र दादा दिदीहरु । ग्याटिस भको सुरूवालपनि मन परेन। जम्प सुट कि के नाम हो, तलमाथीको एउटै लुगा खुकुलो र नरम हुँदो रहेछ। त्योचाहिँ मन पर्यो। तर त्यो लुगा कत्रो ठूल्ठूलो हो ? मलाई ठिक्क हुने नपाईएको हो कि जस्तो भेट्यो त्यस्तै लगाईदिएका ?

लौ त। मेरो डायरी आजलाई सकियो है दादा दिदी, बा आमा र अंकल आन्टीहरू।
(२०७८ साल जेठ २८ गते शनिवार)

Published by milanbagale

मेरो ब्लगमा तपाईंहरुलाई हार्दिक स्वागत छ ।

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: